CAS-nummer.

    Een CAS-nummer is een unieke numerieke identifier voor chemische elementen, componenten, polymeren, en legeringen. 
    CAS staat voor Chemical-Abstract-Service.

    Geschiedenis.

    In 1907 zag de Chemical-Abstract-Service het licht om gepubliceerde chemische informatie te bundelen en te verspreiden. 
    Dit instituut, verbonden aan de American Chemical Society, is gelocaliseerd in Columbus, Ohio, USA. 
    Deze CAS bouwde voort op een aantal oudere, gelijkaardige pogingen (Chemisches Zentralblatt (1830), Bulletin de la Société Chimique de France (1863), Journal of the Chemical Society (1871), en the Review of American Chemical Research (1895)). 
    Hierbij groeide de nood aan een ondubbelzinnige identificatie van chemische structuren zonder de dubbelzinnigheid die soms optreedt bij chemische nomenclatuur (zij het systematische, generische, commerciële of triviale nomenclatuur). 
    Daartoe werd in 1965 werd het CAS-nummer (engl. CAS Registry Number) ingevoerd. 
    Dit is een éénduidig getal dat ondubbelzinnig verwijst naar een stof, voor zover deze stof in het systeem is opgenomen.

    De CAS Registry is één van de grootste databases in de wereld met informatie over meer dan 50 miljoen chemische verbindingen. 
    De 50 miljoenste verbinding, CAS-nummer 1181081-51-5, werd op 7 september 2009 geregistreerd.
    Er worden dagelijks ongeveer 4000 nieuwe verbindingen toegevoegd. 
    Aan het gebruik van de CAS-Registry-database waarnaar met behulp van een CAS-nummer verwezen wordt, zijn kosten verbonden.

    Elke verbinding heeft een uniek nummer, het CAS Registry nummer. 
    Dit nummer bestond aanvankelijk uit maximaal 9 cijfers, verdeeld in 3 groepjes die gescheiden zijn met een streepje. 
    Het linkse groepje bestond tot 2007 uit 3 tot maximaal 6 cijfers; het volgende uit 2 cijfers en rechts staat een controle cijfer. 
    In september 2007 kondigde de CAS aan, dat ze vanaf januari 2008 CAS-nummers met tien cijfers zou gaan toekennen, vanwege de gestage groei van het aantal nieuw geregistreerde stoffen.
    Het tiende cijfer komt op de meest linkse plaats, dus het eerste groepje krijgt dan 7 cijfers. 
    De CAS-nummers worden met een checksum gecodeerd en zijn daardoor snel te verifiëren op typefouten. 

    Bijvoorbeeld:

    N8N7N6N5N4N3N2N1-R

    De R is de rest, die wordt bepaald door de volgende formule gedeeld door 10: N1 + 2×N2 + 3×N3 + 4×N4 + 5×N5 + 6×N6 + 7×N7 + 8×N8.
    Voorbeelden:

    Bijvoorbeeld 58-08-2 is het nummer voor cafeïne en 9003-07-0 is het nummer voor het polymeer polypropeen.

    Betekenis.

    Een CAS-nummer werd toegekend aan chemische substanties in de wetenschappelijke literatuur van 1957 tot heden met additioneel stoffen die teruggaan tot begin 20ste eeuw. 
    Gezien elk CAS-nummer uniek is, geeft het aldus een ondubbelzinnige identificatie voor al deze verbindingen. 
    De nummers worden in oplopende volgorde toegekend en bevatten op zichzelf geen chemische informatie. 
    Chemische verbindingen die een CAS-nummer krijgen zijn unieke chemische substanties die voorgesteld kunnen worden door:


    Opmerkingen.

    1. Soms zijn er verschillende CAS-nummers ("other CAS") die exact hetzelfde betekenen. 
      Dit heeft meestal te maken met oudere CAS-nummers die werden toegekend als de stof nog niet helemaal gekarakteriseerd werd. 
      Later kan men er aldus op uit komen dat verschillende CAS-nummers op éénzelfde molecule betrekking hebben.
    2. Een CAS-nummer is steeds betrouwbaar in die zin dat het op een eenduidige wijze de substantie identificeert waaraan het is toegekend. 
      Anderzijds is een CAS-nummer maar specifiek voor zo ver het specifiek bedoeld wordt. 
      Zo is een CAS-nummer voor een racemisch mengsel minder specifiek dan het CAS-nummer voor de individuele enantiomeren.